رنگ شرم سرخ است رنگ خشم وعصیان . در تجربه حس شرم سرخی حاصل خشم به خود و پی آن تمایل به عصیان علیه خود است خود چه به مثابه یک فرد وچه یک گروه یا سازمان یا طبقه و یا یک ملت . از همین رو چه کمیاب مینماید این سرخی آن هم برای ما ایرانیان که چه بسیار از نگریستن به خود و نقد خود گریزانیم وبنا براین چه اندک سرخ میشویم
ومارکس می گوید
اگر همه یک ملت واقعا به تجربه حس شرم نا ئل شوند همچون شیری می مانند که خیز برمیدارد تا برای به جلو جهیدن اماده شود
ما اگر از حس شرم برخوردار باشیم خود را عامل اصلی کردارهای خود می شناسیم نظر شما چیست؟
+ نوشته شده توسط ناهید در پنجشنبه چهارم بهمن 1386 و ساعت
|