من به جنگل رفتم چون سرٍ آن داشتم که آگاهانه زندگی کنم.
من بر آن شدم که ژرف بزیم و تمامی جوهر حیات را بمکم.
سخت گیری و مقررات خشک و کسل کننده محیط آموزشی
و بدتر از آنها سختگیری های خانواده ها...
گرفتن احساسات و عواطف و آرزوهای جوانان و
تبدیل کردن آنها به یک جسم بدون روح...
دیکته کردن و معین کردن مسیر زندگی و تحصیل فرزندان،
مثل کنکورهای رایج و تعیین رشته های فرمایشی...
وجود یک معلم متفاوت و ایجاد یک جریان متفاوت...
کتاب انجمن شاعران مرده را بخوانیم و بر آن شویم که برای خدشه دار نشدن "سنت"، "افتخار"، "انضباط" و ... با تعصبات و خودخواهی فرصت زندگی کردن واقعی را از فرزندانمان نگیریم.
نوشته ن.ه. کلاین بام
ترجمه حمید خادمی
دفتر نشر معانی و کتاب پنجره
+ نوشته شده توسط در یکشنبه سی ام دی 1386 و ساعت
|