ازپشت میز نشینی بیزار بودم ودفتر سالاری را آفت
سهمگین اجتماعی مملکت می دانستم وبه دستگاه های
تعلیم وتربیت ایراد می گرفتم که با تهیه وتدارک تصدیق های
میان تهی بسیاری از جوانان را به جای کارهای تولیدی
به سوی پشت میز نشینی هدایت می کنند
سخنی دیگر درباره ی آموزش
دو پهلو گفت : ((اگه به تو اختیار می دادن آموزش وپرورشو زیر ورو کنی
چه کار می کردی؟اصلن به این موضوع فکر کرده ی؟))
تدی گفت : ((ببین ... مطمئن نیستم که چه کارهایی می کردم
اما چیزی که یقین دارم کنار می ذاشتم نحوه ی شروع تحصیل بچه هاست.))
از کتاب دلتنگی های نقاش خیابان چهل وهشتم از
جی. دی . سلینجر
نارا ضی نیستم از خواندنش
از امین الدوله برای حمایتش از رشدیه خوشم می آمد
وتازه فهمیدم که دایی قوام السلطنه (خانه اش همان تالار آبگینه شده)است
